Etykiety energetyczne - klasyfikacja silników
Na Świecie przyjęto wiele standardów odnośnie efektywności energetycznej silników indukcyjnych niskiego napięcia o charakterze norm obligatoryjnych lub dobrowolnego standardu. Można tu m.in. wymienić standardy: amerykańskie NEMA i EPAct, europejskie CEMEP, standardy środkowo i południowoamerykańskie COPANT, australijskie i nowozelandzkie AS/NZS, japońskie JIS. Poniżej omówiono szczegółowo niektóre z przytoczonych przykładów klasyfikacji silników pod względem sprawności, przedstawiono zestawienia porównawcze:
- przyjęcie w Stanach Zjednoczonych w roku 1992 ustawy EPACT określającej minimalny obligatoryjny poziom sprawności standardowych silników indukcyjnych mocy 1 - 200 HP. Od roku 1997 sprzedaż na rynku USA silników o sprawności niższej od określonej w EPACT jest prawnie zabroniona. Ustawa była punktem wyjścia dla problematyki związanej z działaniami zmierzającymi do oszczędzania energii elektrycznej w układach napędowych z trójfazowymi silnikami indukcyjnymi. Następnym krokiem było uzgodnienie przez CDA (Coopper Development Association) oraz NEMA (The National Electrical Manufacturers Association) wspólnej strategii promocji nowej serii silników o wysokiej sprawności tzw. premium efficiency. Prawodawstwo w podobnej formie obowiązuje również w Kanadzie. Tu przepisy narzucające minimalne poziomy sprawności silników zostały przyjęte w 1995 roku i były wyznaczane w oparciu o metody badawcze CSA (Canadian Standards Association). Weszły one w życie w tym samym czasie co w USA, jako wynik harmonizacji standardów w ramach Porozumienia o Wolnym Handlu między Kanadą i USA.
- w Europie w roku 1999 Stowarzyszenie Europejskich Producentów Maszyn Elektrycznych i Energoelektroniki CEMEP określiło trzy klasy sprawności silników indukcyjnych klatkowych z zakresu mocy 1,1 - 90 kW, oznaczone symbolami Eff1, Eff2, Eff3, co miało spowodować zmniejszenie zakresu zastosowań silników o niskiej sprawności (Eff3) i wzrost sprzedaży silników w klasie Eff2, Eff1.
- od października 2001, 3-fazowe silniki indukcyjne w zakresie mocy od 0,73 do 185 kW produkowane i importowane do Australii muszą odpowiadać wymaganiom MEPS (Minimum Energy Performance Standards). MEPS nie dotyczy silników zatapialnych, zintegrowanych z urządzeniem napędzanym, silników z regulowaną prędkością obrotową (wielobiegowe, zintegrowane z przemiennikiem częstotliwości) lub przeznaczone do pracy dorywczej (rodzaj pracy S2 wg IEC 60034-2).
Oprócz wymagań odnośnie minimalnej sprawności określono również klasyfikację "High Efficiency" dla silników o podwyższonej sprawności. Od kwietnia 2006 roku standardy MEPS uległy zaostrzeniu. Poziomy sprawności określone dla "High Efficiency" w 2001 stały się obligatoryjnymi minimalnymi wymaganiami w ramach MEPS. Zmieniła się również klasyfikacja dla silników o wysokiej sprawności.
- w lipcu 2009 roku Komisja Europejska przyjęła Rozporządzenie Nr 640/2009 w sprawie wdrażania Dyrektywy 2005/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wymogów ekoprojektu dla silników elektrycznych. Oznacza to, że na terenie Unii Europejskiej wprowadzone zostały usankcjonowane prawnie wymogi dotyczące efektywności energetycznej sprzedawanych na rynku unijnym silników indukcyjnych 2, 4 i 6-biegunowych.
-
od dnia 16 czerwca 2011 r. silniki o mocy znamionowej w granicach 0,75–375 kW muszą odpowiadać co najmniej klasie sprawności IE2,
- od dnia 1 stycznia 2015 r. silniki o mocy znamionowej w granicach 7,5–375 kW muszą odpowiadać co najmniej klasie sprawności IE3, lub odpowiadać klasie sprawności IE2 oraz być wyposażone w układ płynnej regulacji prędkości obrotowej,
- od dnia 1 stycznia 2017 r. wszystkie silniki o mocy znamionowej w granicach 0,75–375 kW muszą odpowiadać co najmniej klasie sprawności IE3, lub odpowiadać klasie sprawności IE2 oraz być wyposażone w układ płynnej regulacji prędkości obrotowej.
